ملنگ رنگ
انھیاں اگّے نچدیاں ریہنڑاں ، ڈوریاں اَگّے گؤونا
نِکیاں بالاں وانگوں ہسناں پھڑ کے عشق کھِڈؤنا
وچ مسیتاں ، نال پریتاں ، تن دا ڈھول وگؤنا
پیریں بنھ چھنکدے گھنگرو رُٹھڑا رب منؤنا
کدی کدی سُفنے دے سیجے سوں کے سجُن لبھناں
اوہنوں گلمے لا کے من دا روندا بال وِلؤنا
بھانڈے ٹنڈر ، گوٹے گیہنے ، بن ورتے رکھ چھڈناں
اپنے گھر وچ انج ریہنا جیوں واہنڈے پِنڈ پروہنا
بدلاں وانگوں وسدیاں ریہناں کن من ، کن من ، کِن مِن
دل دریا دیاں سِپیاں دے وچ موتی روز پرؤنا
گوتم وانگوں چھڈ رجواڑہ ، در بدری وچ رُلنا
وانگ فقیراں ، پھردیاں ریہنا ، جنگل بیلے بھؤنا
اپنیوں چنگا یار نہ لبھے ، اپنے ورگا لبھنا
اوپریاں دی سنگت وچ مسعود کدی نہ پؤنا
۔ ۔ ۔ مسعود مُنّور ۔ ۔ ۔